Γράφει η Αρτάνη

- ΄Αρχές Γαμηλιώνος, τότε πού τα εκμαυλίσματα των γάτων στα κεραμίδια καλά κρατούν, τό κρύο είναι τσουχτερό και τα κοπάδια βρίσκονται στα χειμαδιά, τότε λοιπόν, ο Πάν παράτησε για λίγο την Σύριγγα και την Ηχώ, τα κωμικά του παιχνίδια, και είπε να τελέσει τους γάμους του!!!

Να νυμφευθεί! Στεφανώθηκαν, λοιπόν, με την καλή της καρδιάς του με στεφάνια Δάφνης, έδωσαν αμοιβαία υπόσχεση πίστης, αγάπης και αλληλοσεβασμού, «η δε γυνή να σέβεται τον άνδρα» και άλλα τέτοια, ενώπιον των Αρχόντων, λοιπών φίλων και προσκεκλημένων, και άρχισε το γαμήλιο γλέντι, όπως αρμόζει σε τέτοιες περιστάσεις.

Ο περίφημος Μουσαίος με την ορχήστρα του, όλοι οι Μουσικοί της περιοχής κιθαρωδοί και ραψωδοί, οι λυράρηδες, οι ασκαυλιστές, (γκαϊντατζήδες), έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό. Έφαγαν, ήπιαν, και χόρεψαν τον χορό της Κυβέλης, τους αντικριστούς χορούς ανά ζεύγη, μα και τον Ζεϊμπέκικο, (Ζεύς+Βάκχος) και η αλήθεια είναι πως, ο νιόγαμπρος Πάν, έκλεψε την παράσταση τόσο στην κρασοποσία - μιά και ο Διόνυσος πρόσφερε ότι διαλεχτό είχε στην κάβα του - όσο και στο Χορό.

Παρόντες οι πάντες. Οι κουμπάροι του, το συγγενολόι, οι φίλοι, οι νύμφες, η Μνημοσύνη με τις κόρες της, τις ξακουστές μας Μούσες, η Ευρυνόμη με τις χαριτωμένες Χάρες, την Αγλαΐα, την Ευφροσύνη και την Θάλια, και άπας ο καλός ο κόσμος τέλος πάντων. Και νωρίς τα ξημερώματα…με το γλυκοχάραμα..τράβηξαν κατά την
συζυγική κλίνη για τα περαιτέρω, κρύο-κρύο καιρός για δύο γάρ, πού λένε...Τό γαμήλιο ταξίδι τους, κατά ειωθότα, τό άφησαν γιά αργότερα...

- Δεν πρόλαβε καλά-καλά, όμως, ο τραγοπόδαρος, κερασφόρος Πάν και δασύμαλλος να νυμφευθεί, κι αμέσως την επομένην κιόλας ημέραν, οι πάντες παρατήρησαν τα κέρατά του, στα οποία ομολογουμένως κανείς έως τότε δεν έδινε σημασία. Οι φίλοι του τον συμβούλεψαν να πάρει κοφτερό πριόνι και να τα κόψει, για να μην καρφώνονται πάνω τους τα μάτια των ανθρώπων του περιβάλλοντός του, ενώ οι αργόσχολες στρουμπουλές ελεύθερες νύμφες, ζηλεύοντας την γυναίκα του, τα ονόμασαν κέρατα της Αμάλθειας. Αλλά ο ίδιος ο Πάν, ήταν ήσυχος και παρέμεινε ατάραχος, όσο και οι μακρινοί κακεντρεχείς κουτσομπόληδες στα καφενεία. Πίστευε - όπως όλοι! - σταθερά ότι, δεν είχε κέρατα!!!

Κι αυτό δεν είναι φυσικό για συζευγμένο άνδρα;;;

υ.γ. αφιερωμένο σέ όλους τούς μή κερατάδες!!! εξαιρετικά μέ αγάπη.-
Αρτάνη


visaltis.blogspot.com/
-